Ściślej rzecz biorąc, w art. 95 ust. 1 tej dyrektywy na dostawców usług płatniczych nałożono
obowiązek przyjmowania odpowiednich środków ograniczających ryzyko i mechanizmów
kontroli, które pozwolą zarządzać ryzykami operacyjnymi oraz ryzykami dla bezpieczeństwa,
związanymi z usługami płatniczymi świadczonymi przez tych dostawców. Środki te powinny
zapewniać ustanowienie i utrzymanie skutecznych procedur zarządzania incydentami,
uwzględniając procedury umożliwiające wykrywanie i klasyfikację poważnych incydentów
operacyjnych i incydentów związanych z bezpieczeństwem. W motywach 95 i 96 drugiej
dyrektywy w sprawie usług płatniczych doprecyzowano charakter takich środków
bezpieczeństwa. Z treści tych przepisów wynika jasno, że środki te służą zarządzaniu
zagrożeniami dla bezpieczeństwa związanymi z siecią i systemami informatycznymi
wykorzystywanymi do świadczenia usług płatniczych. Dlatego też można uznać, że wymogi
w zakresie bezpieczeństwa wywierają skutek co najmniej równoważny skutkowy
wywieranemu przez odpowiadające im przepisy zawarte w art. 14 ust. 1 i 2 dyrektywy
w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji.
Jeżeli chodzi o wymogi dotyczące zgłaszania incydentów, w art. 96 ust. 1 drugiej dyrektywy
w sprawie usług płatniczych na dostawców usług płatniczych nałożono obowiązek zgłaszania
właściwemu organowi poważnych incydentów bezpieczeństwa bez zbędnej zwłoki. Ponadto,
podobnie jak art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, w art. 96
ust. 2 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych na właściwy organ nałożono obowiązek
przekazania stosownych informacji na temat incydentu właściwym organom innych państw
członkowskich, jeżeli dany incydent jest istotny z ich punktu widzenia. Obowiązek też
oznacza również, że zgłoszenie incydentów bezpieczeństwa musi zawierać informacje
umożliwiające organom ocenę transgranicznego wpływu incydentu. W art. 96 ust. 3 lit. a)
drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych upoważniono EUNB działający we
współpracy z EBC do opracowywania szczegółowych wytycznych dotyczących treści
i formatu zgłoszenia.
W rezultacie można stwierdzić, że zgodnie z art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji w kwestiach związanych ze świadczeniem usług
płatniczych przez instytucje kredytowe zamiast odpowiednich wymogów przewidzianych
w art. 14 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji zastosowanie powinny mieć
wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów ustanowione w art. 95 i 96
drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych.
(ii) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca
2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza
rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji
Jeżeli chodzi o infrastrukturę rynku finansowego, rozporządzenie (UE) nr 648/2012,
w związku z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013, zawiera przepisy
dotyczące wymogów w zakresie bezpieczeństwa spoczywających na kontrahentach
centralnych (CCP), które można uznać za przepisy szczególne. We wspomnianych aktach
prawnych przewidziano w szczególności środki techniczne i organizacyjne dotyczące
bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, które są jeszcze bardziej szczegółowe niż
43
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents