Tabel 1: Nationale aanpak van de bescherming van kritieke informatie-infrastructuur (CIIP) In 2016 heeft het Enisa een studie12 gepubliceerd over de uiteenlopende aanpak die de lidstaten hanteren om hun kritieke informatie-infrastructuren te beschermen. Er worden twee profielen beschreven met betrekking tot het beheer van CIIP in de lidstaten die gebruikt kunnen worden in het kader van de omzetting van de NIS-richtlijn. Profiel 1: Gedecentraliseerde aanpak – met meerdere sectorspecifieke autoriteiten die bevoegd zijn voor specifieke sectoren en diensten als vermeld in bijlage II en III bij de richtlijn De gedecentraliseerde aanpak wordt gekenmerkt door: (i) het subsidiariteitsbeginsel (ii) nauwe samenwerking tussen overheidsinstanties (iii) sectorspecifieke wetgeving Het subsidiariteitsbeginsel In plaats van één agentschap op te richten of aan te wijzen dat de algehele verantwoordelijkheid draagt, gaat de gedecentraliseerde aanpak uit van het subsidiariteitsbeginsel. Dit betekent dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering wordt toegewezen aan een sectorspecifieke autoriteit, die het beste inzicht heeft in de lokale sector en reeds vaste contacten onderhoudt met belanghebbenden. Volgens dit beginsel worden beslissingen genomen op het niveau dat het dichtst aansluit bij de betrokkenen. Nauwe samenwerking tussen overheidsinstanties Aangezien een groot aantal overheidsinstanties actief is op het gebied van CIIP, hebben veel lidstaten samenwerkingsprogramma’s ontwikkeld om de werkzaamheden en inspanningen van de verschillende autoriteiten te coördineren. Deze samenwerkingsprogramma’s kunnen bestaan uit informele netwerken of meer geïnstitutionaliseerde fora of regelingen. Zij dienen echter alleen om informatie uit te wisselen en de coördinatie tussen de verschillende overheidsinstanties te waarborgen, maar zijn niet bindend ten aanzien van hen. Sectorspecifieke wetgeving De landen die een gedecentraliseerde aanpak hanteren voor de kritieke sectoren, stellen vaak geen wetgeving vast op het gebied van CIIP. In plaats daarvan blijft de vastgestelde wet- en regelgeving sectorspecifiek en kunnen er grote verschillen bestaan tussen sectoren. Deze aanpak biedt het voordeel dat de maatregelen met betrekking tot de NIS-richtlijn afgestemd kunnen worden op de bestaande sectorspecifieke regelgeving om het draagvlak in de sector te vergroten en de handhaving door de betrokken autoriteit doeltreffender te maken. 12 Enisa, Stocktaking, Analysis and Recommendations on the protection of CIIs (2016). Beschikbaar op: https://www.enisa.europa.eu/publications/stocktaking-analysis-and-recommendations-on-the-protection-of-ciis 13

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents