3.3. Artikel 9 van de NIS-richtlijn: Computer Security Incident Response Teams (CSIRT’s) Overeenkomstig artikel 9 moeten de lidstaten één of meer CSIRT's aanwijzen die worden belast met de behandeling van risico’s en incidenten met betrekking tot de in bijlage II bij de NIS-richtlijn genoemde sectoren en de in bijlage III bedoelde diensten. Met inachtneming van het in artikel 3 van de richtlijn opgenomen beginsel van minimumharmonisatie staat het de lidstaten vrij de CSIRT’s ook te gebruiken voor andere sectoren die niet onder de richtlijn vallen, zoals overheidsinstanties. De lidstaten kunnen ervoor kiezen een CSIRT op te zetten binnen de nationale bevoegde autoriteit14. 3.4. Taken en voorschriften De in bijlage I bij de NIS-richtlijn vastgestelde taken van aangewezen CSIRT’s omvatten onder meer:      monitoren van incidenten op nationaal niveau; ten behoeve van de betrokken belanghebbende partijen zorgen voor vroegtijdige waarschuwingen, alarmmeldingen, aankondigingen en verspreiding van informatie over risico's en incidenten; reageren op incidenten; zorgen voor een dynamische risico- en incidentanalyse en situatiekennis; en deelnemen aan het krachtens artikel 12 ingestelde netwerk van nationale CSIRT’s (het CSIRT-netwerk). In artikel 14, leden 3, 5 en 6, en artikel 16, leden 3, 6 en 7, zijn specifieke bijkomende taken vastgesteld in verband met meldingen van incidenten indien een lidstaat beslist dat CSIRT’s dergelijke taken mogen uitvoeren naast of in plaats van nationale bevoegde autoriteiten. Bij de omzetting van de richtlijn hebben de lidstaten de keuze tussen verschillende opties met betrekking tot welke rol de CSIRT’s spelen bij de eisen inzake melding van incidenten. Het is mogelijk om rechtstreekse rapportage aan de CSIRT’s verplicht te stellen, wat de administratieve efficiëntie ten goede komt. Daarnaast kunnen de lidstaten ervoor kiezen om rechtstreekse rapportage aan de nationale bevoegde autoriteiten in te voeren, waarbij de CSIRT’s toegang krijgen tot de gerapporteerde informatie. De CSIRT’s houden zich uiteindelijk bezig met problemen oplossen als het gaat om cyberincidenten ontmoedigen, opsporen, erop reageren en de gevolgen ervan beperken (ook de incidenten waarvoor geen verplichte rapportage geldt) met de belanghebbenden, terwijl de nationale bevoegde autoriteiten zich bezighouden met de naleving van de regelgeving. Overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de richtlijn moeten de lidstaten er ook voor zorgen dat dergelijke CSIRT’s toegang hebben tot beveiligde en weerbare ICT-infrastructuur. 14 Zie artikel 9, lid 1, laatste zin. 17

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents