stap die moet worden uitgevoerd overeenkomstig artikel 5 in samenhang met artikel 6, en ook
rekening houdend met de toepasbaarheid van artikel 1, lid 7.
Stap 1 – Behoort de entiteit tot een in bijlage II bij de richtlijn genoemde
sector/deelsector en soort?
Een nationale autoriteit moet nagaan of een op haar grondgebied gevestigde entiteit tot een
van de in bijlage II bij de richtlijn genoemde sectoren en deelsectoren behoort. Bijlage II
bestrijkt diverse economische sectoren die essentieel worden geacht voor de goede werking
van de interne markt. Bijlage II omvat met name de volgende sectoren en deelsectoren:
Energie: elektriciteit, aardolie en gas
Vervoer: luchtvervoer, spoorvervoer, vervoer over water en vervoer over de weg
Bankwezen: kredietinstellingen
Infrastructuur voor de financiële markt: handelsplatformen en centrale tegenpartijen
Gezondheidszorg: zorgaanbieders (waaronder ziekenhuizen en privéklinieken)
Water: levering en distributie van drinkwater
Digitale infrastructuur: internetknooppunten, DNS-dienstverleners en registers voor
topleveldomeinnamen28
Stap 2 – Is een lex specialis van toepassing?
Als volgende stap moet de nationale autoriteit nagaan of de in artikel 1, lid 7, opgenomen lexspecialisbepaling van toepassing is. Hierin is met name bepaald dat, indien een
rechtshandeling van de EU aan digitaledienstverleners of aanbieders van essentiële diensten
beveiligings- en/of meldingseisen oplegt die ten minste gelijkwaardig zijn aan de
overeenkomstige eisen van de NIS-richtlijn, de verplichtingen van de speciale rechtshandeling
van toepassing zijn. Daarnaast wordt in overweging 9 verduidelijkt dat, indien wordt voldaan
aan de in artikel 1, lid 7, vastgestelde eisen, de lidstaten de bepalingen van de sectorspecifieke
rechtshandeling van de EU moeten toepassen, inclusief die inzake jurisdictie. De
desbetreffende bepalingen van de NIS-richtlijn zijn daarentegen niet van toepassing. In dit
geval mag de bevoegde autoriteit niet doorgaan met het identificatieproces uit hoofde van
artikel 5, lid 229.
Stap 3 – Verleent de aanbieder een essentiële dienst in de zin van de Richtlijn?
Overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder a), moet de entiteit die wordt onderworpen aan het
identificatieproces, een dienst verlenen die van essentieel belang is voor de instandhouding
van kritieke maatschappelijke en/of economische activiteiten. Bij deze beoordeling moeten de
lidstaten rekening houden met het feit dat een entiteit zowel essentiële als niet-essentiële
diensten kan verlenen. Dit betekent dat de beveiligings- en meldingseisen van de NIS-richtlijn
alleen gelden voor een bepaalde aanbieder voor zover deze essentiële diensten verleent.
28
29
In punt 4.1.1. wordt dieper ingegaan op deze entiteiten.
In punt 5.1. wordt dieper ingegaan op de toepasbaarheid van lex specialis.
26
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents