5.1. NIS-richtlijn, artikel 1, lid 7: lex specialis-bepaling
Overeenkomstig artikel 1, lid 7, van de NIS-richtlijn zijn de bepalingen inzake beveiligingsen/of meldingseisen voor digitaledienstverleners of aanbieders van essentiële diensten
krachtens de richtlijn niet van toepassing indien een sectorspecifieke wetgeving van de Unie
in beveiligings- en meldingseisen voorziet die ten minste feitelijk gelijkwaardig zijn aan de
overeenkomstige verplichtingen van de NIS-richtlijn. De lidstaten moeten rekening houden
met artikel 1, lid 7, bij de algemene omzetting van de richtlijn en de Commissie informatie
verschaffen over de toepassing van de lex specialis-bepalingen.
Methodiek
Bij de beoordeling van de gelijkwaardigheid van een onderdeel van Europese sectorspecifieke
wetgeving met de desbetreffende bepalingen van de NIS-richtlijn moet bijzondere aandacht
worden geschonken aan de vraag of de beveiligingsverplichtingen in de sectorspecifieke
wetgeving maatregelen bevatten die de beveiliging van netwerk- en informatiesystemen zoals
gedefinieerd in artikel 4, punt 2, van de richtlijn verzekeren.
Wat meldingseisen betreft, wordt in artikel 14, lid 3, en artikel 16, lid 3, van de NIS-richtlijn
bepaald dat aanbieders van essentiële diensten en digitaledienstverleners incidenten met
aanzienlijke gevolgen voor de verlening van de dienst onverwijld aan de bevoegde
autoriteiten of het CSIRT moeten melden. Bijzondere aandacht moet hierbij worden besteed
aan de verplichtingen van de aanbieder/digitaledienstverlener om in de melding informatie op
te nemen die de bevoegde autoriteit of het CSIRT in staat stelt de grensoverschrijdende
gevolgen van het beveiligingsincident te beoordelen.
Momenteel bestaat er geen sectorspecifieke wetgeving voor de categorie van de
digitaledienstverleners die in beveiligings- en meldingseisen voorziet welke vergelijkbaar zijn
met de in artikel 16 van de NIS-richtlijn omschreven eisen, en die in aanmerking komt voor
de toepassing van artikel 1, lid 7, van de NIS-richtlijn40.
Wat aanbieders van essentiële diensten betreft, zijn de financiële sector en met name het
bankwezen en de infrastructuur voor de financiële markt als bedoeld in de punten 3 en 4 van
bijlage II momenteel onderworpen aan beveiligings- en/of meldingseisen uit hoofde van
sectorspecifieke EU-wetgeving. Dit is te danken aan het feit dat de veiligheid en soliditeit van
door financiële instellingen gebruikte IT- en netwerk- en informatiesystemen een belangrijk
onderdeel vormt van de eisen inzake operationele risico's die financiële instellingen moeten
nakomen op basis van Europese wetgeving.
Voorbeelden
i) Richtlijn betalingsdiensten 2
Met betrekking tot de banksector en met name voor zover het gaat om de levering van
betalingsdiensten door kredietinstellingen als bedoeld in punt 1) van artikel 4 van
40
Dit geldt onverminderd de melding van een inbreuk in verband met persoonsgegevens aan de
toezichthoudende autoriteit in de zin van artikel 33 van de algemene verordening gegevensbescherming.
38
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents