4.4.5. Jurysdykcja Jak wyjaśniono powyżej, zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji dostawca usług cyfrowych podlega jurysdykcji państwa członkowskiego, w którym znajduje się jego główna jednostka organizacyjna. Jeżeli konkretny dostawca usług cyfrowych świadczy usługi w UE, ale jego główna jednostka organizacyjna nie znajduje się na terytorium UE, zgodnie z art. 18 ust. 2 taki dostawca usług cyfrowych ma obowiązek wyznaczyć swojego przedstawiciela w Unii. W takim przypadku dane przedsiębiorstwo podlega jurysdykcji państwa członkowskiego, w którym przedstawiciel posiada jednostkę organizacyjną. Jeżeli dostawca usług cyfrowych świadczy usługi w państwie członkowskim, ale nie wyznaczył swojego przedstawiciela w UE, państwo członkowskie może co do zasady podjąć działania prawne przeciwko takiemu dostawcy usług cyfrowych, ponieważ dostawca narusza spoczywające na nim obowiązki wynikające z dyrektywy. 4.4.6. Wyłączenie dostawców usług cyfrowych działających na niewielką skalę z zakresu obowiązywania wymogów w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów Zgodnie z art. 16 ust. 11 dostawcy usług cyfrowych będący mikroprzedsiębiorstwami lub małymi przedsiębiorstwami w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE39 są wyłączeni z zakresu wymogów w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów ustanowionych w art. 16. Oznacza to, że wymogi te nie mają zastosowania do przedsiębiorstw zatrudniających mniej niż 50 osób, których obrót roczny lub których suma bilansowa nie przekracza 10 mln EUR. Przy ustalaniu wielkości podmiotu nie ma znaczenia, czy dane przedsiębiorstwo świadczy wyłącznie usługi cyfrowe w rozumieniu dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji czy też również innego rodzaju usługi. 5. Związek pomiędzy dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji a innymi aktami prawnymi W niniejszym punkcie skoncentrowano się na zawartych w art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji przepisach dotyczących przepisów szczególnych, przedstawiono trzy przykłady przepisów szczególnych, które Komisja do tej pory poddała ocenie, oraz wyjaśniono wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów mające zastosowanie do dostawców usług telekomunikacyjnych i dostawców usług zaufania. 5.1. Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, art. 1 ust. 7: stosowanie przepisów szczególnych Zgodnie z art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji przepisy dotyczące wymogów w zakresie bezpieczeństwa lub zgłaszania incydentów nałożonych na mocy dyrektywy na dostawców usług cyfrowych lub operatorów usług kluczowych nie mają zastosowania, jeżeli sektorowy akt prawny Unii przewiduje wymogi w zakresie bezpieczeństwa lub zgłaszania incydentów wywołujące skutek co najmniej równoważny skutkowi odpowiednich obowiązków nałożonych dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci 39 Dz.U. L 24 z 20.5.2003, s. 36. 41

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents