Ściślej rzecz biorąc, w art. 95 ust. 1 tej dyrektywy na dostawców usług płatniczych nałożono obowiązek przyjmowania odpowiednich środków ograniczających ryzyko i mechanizmów kontroli, które pozwolą zarządzać ryzykami operacyjnymi oraz ryzykami dla bezpieczeństwa, związanymi z usługami płatniczymi świadczonymi przez tych dostawców. Środki te powinny zapewniać ustanowienie i utrzymanie skutecznych procedur zarządzania incydentami, uwzględniając procedury umożliwiające wykrywanie i klasyfikację poważnych incydentów operacyjnych i incydentów związanych z bezpieczeństwem. W motywach 95 i 96 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych doprecyzowano charakter takich środków bezpieczeństwa. Z treści tych przepisów wynika jasno, że środki te służą zarządzaniu zagrożeniami dla bezpieczeństwa związanymi z siecią i systemami informatycznymi wykorzystywanymi do świadczenia usług płatniczych. Dlatego też można uznać, że wymogi w zakresie bezpieczeństwa wywierają skutek co najmniej równoważny skutkowy wywieranemu przez odpowiadające im przepisy zawarte w art. 14 ust. 1 i 2 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji. Jeżeli chodzi o wymogi dotyczące zgłaszania incydentów, w art. 96 ust. 1 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych na dostawców usług płatniczych nałożono obowiązek zgłaszania właściwemu organowi poważnych incydentów bezpieczeństwa bez zbędnej zwłoki. Ponadto, podobnie jak art. 14 ust. 5 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, w art. 96 ust. 2 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych na właściwy organ nałożono obowiązek przekazania stosownych informacji na temat incydentu właściwym organom innych państw członkowskich, jeżeli dany incydent jest istotny z ich punktu widzenia. Obowiązek też oznacza również, że zgłoszenie incydentów bezpieczeństwa musi zawierać informacje umożliwiające organom ocenę transgranicznego wpływu incydentu. W art. 96 ust. 3 lit. a) drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych upoważniono EUNB działający we współpracy z EBC do opracowywania szczegółowych wytycznych dotyczących treści i formatu zgłoszenia. W rezultacie można stwierdzić, że zgodnie z art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji w kwestiach związanych ze świadczeniem usług płatniczych przez instytucje kredytowe zamiast odpowiednich wymogów przewidzianych w art. 14 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji zastosowanie powinny mieć wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów ustanowione w art. 95 i 96 drugiej dyrektywy w sprawie usług płatniczych. (ii) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji Jeżeli chodzi o infrastrukturę rynku finansowego, rozporządzenie (UE) nr 648/2012, w związku z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013, zawiera przepisy dotyczące wymogów w zakresie bezpieczeństwa spoczywających na kontrahentach centralnych (CCP), które można uznać za przepisy szczególne. We wspomnianych aktach prawnych przewidziano w szczególności środki techniczne i organizacyjne dotyczące bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, które są jeszcze bardziej szczegółowe niż 43

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents