©Kancelaria Sejmu
s. 32/106
Art. 103.
§ 1. Nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego
upłynęło lat:
1) 30 – w razie skazania na karę pozbawienia wolności przekraczającą 5
lat albo karę surowszą,
2) 15 – w razie skazania na karę pozbawienia wolności nie przekraczającą
5 lat,
3) 10 – w razie skazania na inną karę.
§ 2. Przepis § 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do środków karnych wymienionych
w art. 39 pkt 1–4 oraz 6 i 7; przepis § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 5.
Art. 104.
§ 1. Przedawnienie nie biegnie, jeżeli przepis ustawy nie pozwala na wszczęcie lub
dalsze prowadzenie postępowania karnego; nie dotyczy to jednak braku wniosku albo oskarżenia prywatnego.
§ 2. Przedawnienie w stosunku do przestępstw określonych w art. 144, art. 145 § 2
lub 3, art. 338 § 1 lub 2 oraz w art. 339 biegnie od chwili uczynienia zadość
obowiązkowi albo od chwili, w której na sprawcy obowiązek przestał ciążyć.
Art. 105.
§ 1. Przepisów art. 101–103 nie stosuje się do zbrodni przeciwko pokojowi, ludzkości i przestępstw wojennych.
§ 2. Przepisów art. 101–103 nie stosuje się również do umyślnego przestępstwa:
zabójstwa, ciężkiego uszkodzenia ciała, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub
pozbawienia wolności łączonego ze szczególnym udręczeniem, popełnionego
przez funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.
Rozdział XII
Zatarcie skazania
Art. 106.
Z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe; wpis o skazaniu usuwa się z rejestru skazanych.
Art. 106a.
Nie podlega zatarciu skazanie na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, jeżeli pokrzywdzony był małoletnim poniżej lat 15.
2014-06-24
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents