blijken regelingen voor nauwe samenwerking tussen de verschillende autoriteiten en het centrale contactpunt uiterst belangrijk (zie tabel 1 in punt 3.2. in de bijlage). Dit zal de uitvoering doeltreffender en de handhaving gemakkelijker maken. Er kan worden voortgebouwd op de eerder opgedane ervaring met de bescherming van kritieke informatie-infrastructuur (CIIP) om een optimaal bestuursmodel te ontwikkelen voor de lidstaten, zodat de NIS-richtlijn een doeltreffende sectorale uitvoering krijgt en een coherente horizontale benadering wordt aangenomen (zie punt 3.1. in de bijlage). Versterkte capaciteiten van de nationale CSIRT's Zonder doeltreffende nationale CSIRT's in de hele EU die over de nodige middelen beschikken, zoals voorgeschreven in artikel 9 van de NIS-richtlijn, zal de EU te kwetsbaar blijven voor grensoverschrijdende cyberdreigingen. Derhalve kunnen de lidstaten overwegen de werkingssfeer van de CSIRT's uit te breiden naar andere sectoren en diensten waarop de richtlijn niet van toepassing is (zie punt 3.3. in de bijlage). Hierdoor kunnen de nationale CSIRT's operationele ondersteuning bieden in geval van cyberincidenten in ondernemingen en organisaties waarop de richtlijn niet van toepassing is, maar die ook belangrijk zijn voor de samenleving en de economie. Daarnaast kunnen de lidstaten ten volle gebruik maken van de aanvullende financieringsmogelijkheden die worden geboden door het programma van de Connecting Europe Facility (CEF) voor digitalediensteninfrastructuren op het gebied van cyberbeveiliging, dat is opgezet om de capaciteiten van de nationale CSIRT's en de onderlinge samenwerking te versterken (zie punt 3.5 in de bijlage). Consistentie van het identificatieproces voor aanbieders van essentiële diensten Overeenkomstig artikel 5 van de NIS-richtlijn moeten de lidstaten uiterlijk op 9 november 2018 de entiteiten identificeren die als aanbieders van essentiële diensten zullen worden beschouwd. Voor deze taak kunnen de lidstaten overwegen de definities en richtsnoeren in deze mededeling consistent toe te passen, zodat soortgelijke entiteiten die een soortgelijke rol spelen in de interne markt op consistente wijze worden geïdentificeerd als aanbieders van essentiële diensten in andere lidstaten. De lidstaten kunnen eveneens overwegen het toepassingsgebied van de NIS-richtlijn uit te breiden naar overheidsinstanties, gezien de rol die deze spelen in de samenleving en de economie in het algemeen (zie de punten 2.1. en 4.1.3 in de bijlage). Het zou zeer nuttig zijn om de nationale aanpak van de identificatie van aanbieders van essentiële diensten zo veel mogelijk op elkaar af te stemmen, met name aan de hand van de door de samenwerkingsgroep opgestelde richtsnoeren (zie punt 4.1.2 in de bijlage), omdat dit zal leiden tot een meer geharmoniseerde toepassing van de bepalingen van de richtlijn en bijgevolg tot een lager risico op marktversnippering. Indien aanbieders van essentiële diensten in twee of meer lidstaten essentiële diensten verlenen, moet worden gestreefd naar een overeenkomst tussen de lidstaten in het kader van de overlegprocedure in de zin van artikel 5, lid 4, over de consistente identificatie van entiteiten (zie punt 4.1.7 in de bijlage), om te 5

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents