Ponieważ cyberbezpieczeństwo nadal stanowi stosunkowo nowy i dynamicznie rozwijający
się obszar polityki publicznej, w większości przypadków wymagane są nowe inwestycje,
nawet jeśli ogólny stan finansów publicznych wskazuje raczej na konieczność dokonywania
cięć i szukania oszczędności. Podejmowanie ambitnych decyzji w celu zapewnienia
odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich niezbędnych do skutecznego wdrożenia
strategii krajowych, w tym zapewnienie dostatecznych zasobów właściwym organom
krajowym i CSIRT, ma zatem kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów dyrektywy.
Skuteczność wdrażania i egzekwowania
Określony w art. 8 dyrektywy wymóg wyznaczenia odpowiednich właściwych organów
krajowych i pojedynczych punktów kontaktowych ma zasadnicze znaczenie dla
zagwarantowania skutecznego wdrożenia dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci
i informacji oraz prowadzenia współpracy transgranicznej. W tym kontekście w państwach
członkowskich pojawiły się podejścia zarówno bardziej scentralizowane, jak i bardziej
zdecentralizowane. W przypadkach, w których państwa członkowskie przyjmują bardziej
zdecentralizowane podejście do kwestii wyznaczania właściwych organów krajowych,
okazało się, że podstawowe znaczenie ma zapewnienie przyjęcia solidnych rozwiązań
dotyczących współpracy pomiędzy licznymi organami a pojedynczym punktem kontaktowym
(zob. tabela 1 w pkt 3.2 załącznika). Rozwiązania takie zwiększyłyby skuteczność wdrażania
dyrektywy oraz ułatwiłyby egzekwowanie jej przepisów.
Wykorzystanie wcześniejszych doświadczeń związanych z ochroną krytycznej infrastruktury
teleinformatycznej może pomóc w opracowaniu optymalnego modelu zarządzania dla państw
członkowskich, który zapewni zarówno skuteczne wdrożenie dyrektywy w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji w poszczególnych sektorach, jak i stosowanie spójnego
podejścia horyzontalnego (zob. pkt 3.1 załącznika).
Zwiększone zdolności krajowych CSIRT
W przypadku nieutworzenia skutecznych i zaopatrzonych w odpowiednie zasoby krajowych
CSIRT w całej UE, które przewidziano w art. 9 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci
i informacji, UE pozostanie w nadmiernym stopniu narażona na transgraniczne zagrożenia
cybernetyczne. Dlatego też państwa członkowskie mogłyby rozważyć rozszerzenie zakresu
działalności CSIRT poza sektory i usługi objęte zakresem stosowania dyrektywy (zob. pkt 3.3
załącznika). Dzięki temu krajowe CSIRT mogłyby udzielać wsparcia operacyjnego
w związku z incydentami cybernetycznymi, do których dochodzi w przedsiębiorstwach
i organizacjach nieobjętych zakresem stosowania dyrektywy, ale mimo to istotnych dla
społeczeństwa i gospodarki. Ponadto państwa członkowskie mogłyby w pełni wykorzystać
możliwości pozyskania dodatkowego finansowania, jakie oferuje program infrastruktury
usług cyfrowych (DSI) w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego w ramach instrumentu
5
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents