Tabel 1: Nationale aanpak van de bescherming van kritieke informatie-infrastructuur
(CIIP)
In 2016 heeft het Enisa een studie12 gepubliceerd over de uiteenlopende aanpak die de
lidstaten hanteren om hun kritieke informatie-infrastructuren te beschermen. Er worden twee
profielen beschreven met betrekking tot het beheer van CIIP in de lidstaten die gebruikt
kunnen worden in het kader van de omzetting van de NIS-richtlijn.
Profiel 1: Gedecentraliseerde aanpak – met meerdere sectorspecifieke autoriteiten die
bevoegd zijn voor specifieke sectoren en diensten als vermeld in bijlage II en III bij de
richtlijn
De gedecentraliseerde aanpak wordt gekenmerkt door:
(i) het subsidiariteitsbeginsel
(ii) nauwe samenwerking tussen overheidsinstanties
(iii) sectorspecifieke wetgeving
Het subsidiariteitsbeginsel
In plaats van één agentschap op te richten of aan te wijzen dat de algehele
verantwoordelijkheid draagt, gaat de gedecentraliseerde aanpak uit van het
subsidiariteitsbeginsel. Dit betekent dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering wordt
toegewezen aan een sectorspecifieke autoriteit, die het beste inzicht heeft in de lokale sector
en reeds vaste contacten onderhoudt met belanghebbenden. Volgens dit beginsel worden
beslissingen genomen op het niveau dat het dichtst aansluit bij de betrokkenen.
Nauwe samenwerking tussen overheidsinstanties
Aangezien een groot aantal overheidsinstanties actief is op het gebied van CIIP, hebben veel
lidstaten samenwerkingsprogramma’s ontwikkeld om de werkzaamheden en inspanningen van
de verschillende autoriteiten te coördineren. Deze samenwerkingsprogramma’s kunnen
bestaan uit informele netwerken of meer geïnstitutionaliseerde fora of regelingen. Zij dienen
echter alleen om informatie uit te wisselen en de coördinatie tussen de verschillende
overheidsinstanties te waarborgen, maar zijn niet bindend ten aanzien van hen.
Sectorspecifieke wetgeving
De landen die een gedecentraliseerde aanpak hanteren voor de kritieke sectoren, stellen vaak
geen wetgeving vast op het gebied van CIIP. In plaats daarvan blijft de vastgestelde wet- en
regelgeving sectorspecifiek en kunnen er grote verschillen bestaan tussen sectoren. Deze
aanpak biedt het voordeel dat de maatregelen met betrekking tot de NIS-richtlijn afgestemd
kunnen worden op de bestaande sectorspecifieke regelgeving om het draagvlak in de sector te
vergroten en de handhaving door de betrokken autoriteit doeltreffender te maken.
12
Enisa, Stocktaking, Analysis and Recommendations on the protection of CIIs (2016). Beschikbaar op:
https://www.enisa.europa.eu/publications/stocktaking-analysis-and-recommendations-on-the-protection-of-ciis
13
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents