5.1. NIS-richtlijn, artikel 1, lid 7: lex specialis-bepaling Overeenkomstig artikel 1, lid 7, van de NIS-richtlijn zijn de bepalingen inzake beveiligingsen/of meldingseisen voor digitaledienstverleners of aanbieders van essentiële diensten krachtens de richtlijn niet van toepassing indien een sectorspecifieke wetgeving van de Unie in beveiligings- en meldingseisen voorziet die ten minste feitelijk gelijkwaardig zijn aan de overeenkomstige verplichtingen van de NIS-richtlijn. De lidstaten moeten rekening houden met artikel 1, lid 7, bij de algemene omzetting van de richtlijn en de Commissie informatie verschaffen over de toepassing van de lex specialis-bepalingen. Methodiek Bij de beoordeling van de gelijkwaardigheid van een onderdeel van Europese sectorspecifieke wetgeving met de desbetreffende bepalingen van de NIS-richtlijn moet bijzondere aandacht worden geschonken aan de vraag of de beveiligingsverplichtingen in de sectorspecifieke wetgeving maatregelen bevatten die de beveiliging van netwerk- en informatiesystemen zoals gedefinieerd in artikel 4, punt 2, van de richtlijn verzekeren. Wat meldingseisen betreft, wordt in artikel 14, lid 3, en artikel 16, lid 3, van de NIS-richtlijn bepaald dat aanbieders van essentiële diensten en digitaledienstverleners incidenten met aanzienlijke gevolgen voor de verlening van de dienst onverwijld aan de bevoegde autoriteiten of het CSIRT moeten melden. Bijzondere aandacht moet hierbij worden besteed aan de verplichtingen van de aanbieder/digitaledienstverlener om in de melding informatie op te nemen die de bevoegde autoriteit of het CSIRT in staat stelt de grensoverschrijdende gevolgen van het beveiligingsincident te beoordelen. Momenteel bestaat er geen sectorspecifieke wetgeving voor de categorie van de digitaledienstverleners die in beveiligings- en meldingseisen voorziet welke vergelijkbaar zijn met de in artikel 16 van de NIS-richtlijn omschreven eisen, en die in aanmerking komt voor de toepassing van artikel 1, lid 7, van de NIS-richtlijn40. Wat aanbieders van essentiële diensten betreft, zijn de financiële sector en met name het bankwezen en de infrastructuur voor de financiële markt als bedoeld in de punten 3 en 4 van bijlage II momenteel onderworpen aan beveiligings- en/of meldingseisen uit hoofde van sectorspecifieke EU-wetgeving. Dit is te danken aan het feit dat de veiligheid en soliditeit van door financiële instellingen gebruikte IT- en netwerk- en informatiesystemen een belangrijk onderdeel vormt van de eisen inzake operationele risico's die financiële instellingen moeten nakomen op basis van Europese wetgeving. Voorbeelden i) Richtlijn betalingsdiensten 2 Met betrekking tot de banksector en met name voor zover het gaat om de levering van betalingsdiensten door kredietinstellingen als bedoeld in punt 1) van artikel 4 van 40 Dit geldt onverminderd de melding van een inbreuk in verband met persoonsgegevens aan de toezichthoudende autoriteit in de zin van artikel 33 van de algemene verordening gegevensbescherming. 38

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents