πληροφοριών». Η εν λόγω ομάδα συνεργασίας για την ασφάλεια των πληροφοριών (SAMFI) αποτελείται από εκπροσώπους των διαφόρων αρχών και συνέρχεται αρκετές φορές ετησίως για να συζητήσει ζητήματα που σχετίζονται με την ασφάλεια των πληροφοριών σε εθνικό επίπεδο. Τα θέματα με τα οποία ασχολείται η SAMFI προέρχονται ως επί το πλείστον από πολιτικοστρατηγικούς τομείς και καλύπτουν πτυχές όπως τα τεχνικά ζητήματα και η τυποποίηση, η εθνική και διεθνής ανάπτυξη στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών ή η διαχείριση και η πρόληψη συμβάντων στον τομέα των τεχνολογιών πληροφοριών. (Οργανισμός Πολιτικής Προστασίας (MSB) της Σουηδίας, 2015). Η Σουηδία δεν έχει εκδώσει κεντρική νομοθεσία για την προστασία των υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας, η οποία να ισχύει για τους φορείς εκμετάλλευσης υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας όλων των τομέων. Αντ’ αυτού, η ψήφιση νομοθεσίας με υποχρεώσεις για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένους τομείς εμπίπτει στην αρμοδιότητα των αντίστοιχων δημόσιων αρχών. Για παράδειγμα, ο MSB έχει το δικαίωμα να εκδίδει κανονισμούς για κρατικές αρχές στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών, ενώ ο PTS μπορεί να επιβάλλει στους φορείς εκμετάλλευσης να εφαρμόζουν ορισμένα τεχνικά ή οργανωτικά μέτρα ασφάλειας που απορρέουν από παράγωγο δίκαιο. Άλλο παράδειγμα χώρας που παρουσιάζει χαρακτηριστικά αυτού του προφίλ διακυβέρνησης είναι η Ιρλανδία, η οποία ακολουθεί το «δόγμα της επικουρικότητας», δηλαδή κάθε υπουργείο είναι υπεύθυνο για τον προσδιορισμό υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας και την εκτίμηση κινδύνου για τον δικό του τομέα. Επιπλέον, δεν έχουν θεσπιστεί ειδικοί κανονισμοί για την προστασία των υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας σε εθνικό επίπεδο. Η νομοθεσία εξακολουθεί να έχει τομεακό χαρακτήρα και υφίσταται κατά κύριο λόγο για τον τομέα της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών (2015). Άλλα παραδείγματα είναι η Αυστρία, η Κύπρος και η Φινλανδία. Προφίλ 2: Κεντρική προσέγγιση: μία κεντρική αρχή είναι αρμόδια για όλους τους τομείς και τις υπηρεσίες που αναφέρονται στα παραρτήματα II και III της οδηγίας. Η κεντρική προσέγγιση χαρακτηρίζεται από: i) μία κεντρική αρχή για όλους τους τομείς ii) Ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο Μία κεντρική αρχή για όλους τους τομείς Τα κράτη μέλη που ακολουθούν κεντρική προσέγγιση έχουν συστήσει αρχές με ευθύνες και ευρείες αρμοδιότητες σε πολλούς ή σε όλους τους τομείς ζωτικής σημασίας, ή έχουν επεκτείνει τις εξουσίες των υφιστάμενων αρχών. Οι βασικές αυτές αρχές, που είναι αρμόδιες για την προστασία των υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας, επιτελούν συνδυαστικά διάφορα καθήκοντα, όπως σχεδιασμό αντιμετώπισης απρόοπτων καταστάσεων, διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ρυθμιστικά καθήκοντα και παροχή στήριξης σε ιδιωτικούς φορείς εκμετάλλευσης. Σε πολλές περιπτώσεις, η εθνική ή κρατική CSIRT υπάγεται στη βασική αρχή προστασίας υποδομών πληροφοριών ζωτικής σημασίας. Η κεντρική αρχή είναι πιθανό να διαθέτει περισσότερη εμπειρογνωσία σε θέματα ασφάλειας στον κυβερνοχώρο από 16

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents