διαδικτύου που διέρχεται μέσω ανταλλαγής δεν επιβάλλεται κατά κανόνα καμία χρέωση, ενώ
δεν συμβαίνει το ίδιο με την κυκλοφορία προς ανάντη φορέα παροχής υπηρεσιών στο
διαδίκτυο (ISP). Με την απευθείας διασύνδεση, που βρίσκεται συνήθως στην ίδια πόλη με
αμφότερα τα δίκτυα, αποφεύγεται η ανάγκη να διανύουν τα δεδομένα μεγάλες αποστάσεις
για να φτάσουν από ένα δίκτυο σε άλλο, και μειώνεται έτσι ο χρόνος απόκρισης.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ορισμός του IXP δεν καλύπτει τις φυσικές τοποθεσίες όπου
διασυνδέονται μεταξύ τους μόνο δύο φυσικά δίκτυα (ήτοι, πάροχοι δικτύου όπως οι BASE
και PROXIMUS). Επομένως, κατά τη μεταφορά της οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να
κάνουν διάκριση ανάμεσα στους φορείς εκμετάλλευσης που διευκολύνουν την ανταλλαγή
συγκεντρωτικής κίνησης διαδικτύου μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης πολλών δικτύων και σε
εκείνους που είναι φορείς εκμετάλλευσης ενός δικτύου, οι οποίοι διασυνδέουν με φυσικό
τρόπο τα δίκτυά τους βάσει συμφωνίας διασύνδεσης. Οι πάροχοι δικτύου της δεύτερης
περίπτωσης δεν καλύπτονται από τον ορισμό του άρθρου 4 σημείο 13. Το θέμα αυτό
αποσαφηνίζεται περαιτέρω στην αιτιολογική σκέψη 18 όπου αναφέρεται ότι το IXP δεν
παρέχει πρόσβαση στο δίκτυο ούτε ενεργεί ως πάροχος ή φορέας διαβατικών υπηρεσιών. Η
τελευταία κατηγορία παρόχων είναι επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών
ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που διατίθενται στο κοινό οι οποίες υπόκεινται στις
υποχρεώσεις ασφάλειας και κοινοποίησης των άρθρων 13α και 13β της οδηγίας 2002/21/ΕΚ
και επομένως αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΑΔΠ26.
2) Σύστημα ονομάτων χώρου (DNS)
Σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 4 σημείο 14, ως «σύστημα ονομάτων χώρου» (Domain
Name System - DNS) νοείται ένα «ιεραρχικό κατανεμημένο σύστημα ονοματοδοσίας εντός
ενός δικτύου το οποίο εκτελεί παραπομπές αιτημάτων για ονόματα τομέων». Πιο
συγκεκριμένα, το DNS μπορεί να περιγραφεί ως ιεραρχικό κατανεμημένο σύστημα
ονοματοδοσίας για υπολογιστές, υπηρεσίες ή άλλους πόρους συνδεδεμένους με το Διαδίκτυο
που επιτρέπει την κωδικοποίηση ονομάτων χώρου σε διευθύνσεις IP (πρωτόκολλο Ίντερνετ).
Ο βασικός ρόλος του συστήματος είναι να μεταφράζει τα εκχωρημένα ονόματα χώρου σε
διευθύνσεις IP. Προς τούτο, το DNS διαθέτει βάση δεδομένων και χρησιμοποιεί διακομιστές
ονομάτων και εφαρμογή επίλυσης ερωτημάτων (resolver) για να μπορέσει να κάνει αυτού του
είδους τη «μετάφραση» των ονομάτων χώρου σε λειτουργικές διευθύνσεις IP. Η
κωδικοποίηση ονομάτων χώρου δεν είναι μεν η μοναδική αρμοδιότητα του DNS, αποτελεί
όμως πολύ βασικό καθήκον του συστήματος. Ο νομικός ορισμός του άρθρου 4 σημείο 14
εστιάζει στον κύριο ρόλο του συστήματος από τη σκοπιά των χρηστών χωρίς να υπεισέρχεται
σε περισσότερο τεχνικές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα τη λειτουργία του χώρου
ονομάτων τομέα, των διακομιστών ονομάτων, των λυτών (resolvers) κ.λπ. Τέλος, στο άρθρο
4 σημείο 15 διευκρινίζεται ποιος θεωρείται πάροχος υπηρεσιών DNS.
3) Μητρώο ονομάτων χώρου ανωτάτου επιπέδου (μητρώο ονομάτων TLD)
Βλ. ενότητα 5.2 για περισσότερες λεπτομέρειες όσον αφορά τη σχέση μεταξύ της οδηγίας ΑΔΠ και της
οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
26
24
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents