4.4.5. Jurysdykcja
Jak wyjaśniono powyżej, zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci
i informacji dostawca usług cyfrowych podlega jurysdykcji państwa członkowskiego,
w którym znajduje się jego główna jednostka organizacyjna. Jeżeli konkretny dostawca usług
cyfrowych świadczy usługi w UE, ale jego główna jednostka organizacyjna nie znajduje się
na terytorium UE, zgodnie z art. 18 ust. 2 taki dostawca usług cyfrowych ma obowiązek
wyznaczyć swojego przedstawiciela w Unii. W takim przypadku dane przedsiębiorstwo
podlega jurysdykcji państwa członkowskiego, w którym przedstawiciel posiada jednostkę
organizacyjną. Jeżeli dostawca usług cyfrowych świadczy usługi w państwie członkowskim,
ale nie wyznaczył swojego przedstawiciela w UE, państwo członkowskie może co do zasady
podjąć działania prawne przeciwko takiemu dostawcy usług cyfrowych, ponieważ dostawca
narusza spoczywające na nim obowiązki wynikające z dyrektywy.
4.4.6. Wyłączenie dostawców usług cyfrowych działających na niewielką skalę z zakresu
obowiązywania wymogów w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów
Zgodnie z art. 16 ust. 11 dostawcy usług cyfrowych będący mikroprzedsiębiorstwami lub
małymi przedsiębiorstwami w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE39 są wyłączeni
z zakresu wymogów w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów ustanowionych
w art. 16. Oznacza to, że wymogi te nie mają zastosowania do przedsiębiorstw
zatrudniających mniej niż 50 osób, których obrót roczny lub których suma bilansowa nie
przekracza 10 mln EUR. Przy ustalaniu wielkości podmiotu nie ma znaczenia, czy dane
przedsiębiorstwo świadczy wyłącznie usługi cyfrowe w rozumieniu dyrektywy w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji czy też również innego rodzaju usługi.
5. Związek pomiędzy dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji a innymi
aktami prawnymi
W niniejszym punkcie skoncentrowano się na zawartych w art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji przepisach dotyczących przepisów szczególnych,
przedstawiono trzy przykłady przepisów szczególnych, które Komisja do tej pory poddała
ocenie, oraz wyjaśniono wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszania incydentów mające
zastosowanie do dostawców usług telekomunikacyjnych i dostawców usług zaufania.
5.1. Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, art. 1 ust. 7: stosowanie
przepisów szczególnych
Zgodnie z art. 1 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji przepisy
dotyczące wymogów w zakresie bezpieczeństwa lub zgłaszania incydentów nałożonych na
mocy dyrektywy na dostawców usług cyfrowych lub operatorów usług kluczowych nie mają
zastosowania, jeżeli sektorowy akt prawny Unii przewiduje wymogi w zakresie
bezpieczeństwa lub zgłaszania incydentów wywołujące skutek co najmniej równoważny
skutkowi odpowiednich obowiązków nałożonych dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci
39
Dz.U. L 24 z 20.5.2003, s. 36.
41
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents