Ten pierwszy etap można zrealizować, organizując warsztaty tematyczne z udziałem urzędników ministerialnych wyższego szczebla i polityków moderowane przez ekspertów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dysponujących profesjonalnymi umiejętnościami komunikacyjnymi, którzy są w stanie uwypuklić skutki braku cyberbezpieczeństwa lub niedostatecznego cyberbezpieczeństwa we współczesnej cyfrowej gospodarce i we współczesnym cyfrowym społeczeństwie. Drugi etap – Opracowanie treści strategii Strategia powinna obejmować środki umożliwiające osiągnięcie wyznaczonych celów, działania przewidziane do realizacji w określonym czasie oraz kluczowe wskaźniki efektywności na potrzeby późniejszej oceny, dopracowywania i udoskonalania strategii po zakończeniu wyznaczonego okresu jej wdrażania. Środki te powinny wspierać wysiłki na rzecz osiągnięcia celu, realizacji priorytetów i uzyskania rezultatów wskazanych jako zasady przewodnie. Wymóg uwzględnienia w strategii środków umożliwiających osiągnięcie wyznaczonych celów został ustanowiony w art. 7 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji. Zaleca się, aby na potrzeby zarządzania procesem opracowywania strategii i w celu ułatwienia przekazywania stosownych informacji powołać grupę sterującą pod przewodnictwem ministerstwa koordynującego proces wdrażania strategii. Można to osiągnąć, powołując szereg grup redakcyjnych zrzeszających odpowiednich urzędników i ekspertów wokół najważniejszych ogólnych zagadnień, takich jak np. ocena ryzyka, planowanie ewentualnościowe, zarządzanie incydentami, rozwijanie umiejętności, podnoszenie świadomości, badania i rozwój przemysłowy itp. Każdy sektor z osobna (np. sektor energetyki, transportu itp.) zostałby również poproszony o ocenę skutków jego objęcia strategią, w tym również związanych z pozyskaniem koniecznych zasobów, oraz o zaangażowanie wyznaczonych operatorów usług kluczowych i dostawców kluczowych usług cyfrowych w ustalanie priorytetów i składanie wniosków na potrzeby procesu opracowywania strategii. Zaangażowanie zainteresowanych stron z poszczególnych sektorów ma zasadnicze znaczenie również z uwagi na konieczność zapewnienia zharmonizowanego wdrażania dyrektywy w poszczególnych sektorach przy jednoczesnym należytym uwzględnieniu ich specyfiki. Trzeci etap – Opracowanie ram zarządzania Aby ramy zarządzania były wydajne i skuteczne, powinny opierać się na kluczowych zainteresowanych stronach, priorytetach wyznaczonych w procesie ich opracowywania oraz ograniczeniach i kontekście krajowych struktur administracyjnych i politycznych. Wskazane byłoby bezpośrednie składanie sprawozdań na szczeblu politycznym, wyposażenie ram w zdolności do podejmowania decyzji i przydziału zasobów, a także przekazywanie informacji od specjalistów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i zainteresowanych stron z poszczególnych sektorów. W art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji odniesiono się do ram zarządzania i wyraźnie wskazano „zakresy obowiązków organów rządowych i innych właściwych podmiotów”. 8

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents