Ten pierwszy etap można zrealizować, organizując warsztaty tematyczne z udziałem
urzędników ministerialnych wyższego szczebla i polityków moderowane przez ekspertów
w dziedzinie cyberbezpieczeństwa dysponujących profesjonalnymi umiejętnościami
komunikacyjnymi, którzy są w stanie uwypuklić skutki braku cyberbezpieczeństwa lub
niedostatecznego cyberbezpieczeństwa we współczesnej cyfrowej gospodarce i we
współczesnym cyfrowym społeczeństwie.
Drugi etap – Opracowanie treści strategii
Strategia powinna obejmować środki umożliwiające osiągnięcie wyznaczonych celów,
działania przewidziane do realizacji w określonym czasie oraz kluczowe wskaźniki
efektywności na potrzeby późniejszej oceny, dopracowywania i udoskonalania strategii po
zakończeniu wyznaczonego okresu jej wdrażania. Środki te powinny wspierać wysiłki na
rzecz osiągnięcia celu, realizacji priorytetów i uzyskania rezultatów wskazanych jako zasady
przewodnie. Wymóg uwzględnienia w strategii środków umożliwiających osiągnięcie
wyznaczonych celów został ustanowiony w art. 7 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji.
Zaleca się, aby na potrzeby zarządzania procesem opracowywania strategii i w celu
ułatwienia przekazywania stosownych informacji powołać grupę sterującą pod
przewodnictwem ministerstwa koordynującego proces wdrażania strategii. Można to
osiągnąć, powołując szereg grup redakcyjnych zrzeszających odpowiednich urzędników
i ekspertów wokół najważniejszych ogólnych zagadnień, takich jak np. ocena ryzyka,
planowanie ewentualnościowe, zarządzanie incydentami, rozwijanie umiejętności,
podnoszenie świadomości, badania i rozwój przemysłowy itp. Każdy sektor z osobna (np.
sektor energetyki, transportu itp.) zostałby również poproszony o ocenę skutków jego objęcia
strategią, w tym również związanych z pozyskaniem koniecznych zasobów, oraz
o zaangażowanie wyznaczonych operatorów usług kluczowych i dostawców kluczowych
usług cyfrowych w ustalanie priorytetów i składanie wniosków na potrzeby procesu
opracowywania strategii. Zaangażowanie zainteresowanych stron z poszczególnych sektorów
ma zasadnicze znaczenie również z uwagi na konieczność zapewnienia zharmonizowanego
wdrażania dyrektywy w poszczególnych sektorach przy jednoczesnym należytym
uwzględnieniu ich specyfiki.
Trzeci etap – Opracowanie ram zarządzania
Aby ramy zarządzania były wydajne i skuteczne, powinny opierać się na kluczowych
zainteresowanych stronach, priorytetach wyznaczonych w procesie ich opracowywania oraz
ograniczeniach i kontekście krajowych struktur administracyjnych i politycznych. Wskazane
byłoby bezpośrednie składanie sprawozdań na szczeblu politycznym, wyposażenie ram
w zdolności do podejmowania decyzji i przydziału zasobów, a także przekazywanie
informacji od specjalistów w dziedzinie cyberbezpieczeństwa i zainteresowanych stron
z poszczególnych sektorów. W art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci
i informacji odniesiono się do ram zarządzania i wyraźnie wskazano „zakresy obowiązków
organów rządowych i innych właściwych podmiotów”.
8
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents