©Kancelaria Sejmu
s. 26/106
Art. 84.
§ 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 39 pkt 1–3, uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego, a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli środki karne wymienione w art. 39 pkt 2–3
orzeczono na podstawie art. 41 § 1a, art. 41a § 3 albo art. 42 § 2 lub 3.
§ 3. Sąd może zwolnić skazanego z obowiązku orzeczonego na podstawie art. 41b
§ 5 lub 7 po upływie połowy okresu, na który go orzeczono, jeżeli obowiązek
był stosowany przynajmniej przez rok, a zachowanie skazanego wskazuje, że
dalsze stosowanie obowiązku nie jest niezbędne do spełnienia celów środka
karnego.
Art. 84a.
§ 1. Obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach
lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz
opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, orzeczone na zawsze,
można uznać za wykonane, jeżeli zachowanie skazanego po popełnieniu przestępstwa i w czasie wykonania kary uzasadniają przekonanie, iż po uchyleniu
obowiązku lub zakazu nie popełni on ponownie przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, a obowiązek lub zakaz był wykonywany co najmniej 10 lat.
§ 2. Uznanie za wykonane obowiązku lub zakazu, o których mowa w § 1, nie może
nastąpić bez zasięgnięcia opinii biegłych.
§ 3. Wniosku skazanego lub jego obrońcy, złożonego przed upływem 2 lat od wydania postanowienia o odmowie uznania obowiązku lub zakazu, o których
mowa w § 1, za wykonany nie rozpoznaje się.
Rozdział IX
Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych
Art. 85.
Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok,
chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono
za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę
łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa.
Art. 86.
§ 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za
poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek
dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Kara
łączna grzywny określonej w art. 71 § 1 nie może przekraczać 270 stawek
2014-06-24
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents