Wprowadzenie
Przyjęta w dniu 6 lipca 2016 r. dyrektywa (UE) 2016/1148 w sprawie bezpieczeństwa sieci
i systemów informatycznych na terytorium Unii1 (zwana dalej „dyrektywą w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji” lub „dyrektywą”) jest pierwszym horyzontalnym unijnym
aktem prawnym stanowiącym odpowiedź na wyzwania w obszarze cyberbezpieczeństwa,
który wprowadza rzeczywiste zmiany w kwestii odporności na zagrożenia dla
cyberbezpieczeństwa i współpracy w dziedzinie cyberbezpieczeństwa w Europie.
Dyrektywa ma trzy główne cele:
poprawa zdolności do podejmowania działań w obszarze cyberbezpieczeństwa na
szczeblu krajowym;
rozwijanie współpracy na szczeblu unijnym; oraz
propagowanie kultury zarządzania ryzykiem i zgłaszania incydentów wśród
najważniejszych podmiotów gospodarczych, w szczególności operatorów usług
kluczowych dla utrzymania działalności gospodarczej i społecznej oraz dostawców
usług cyfrowych.
Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji leży u podstaw działań
podejmowanych przez UE w odpowiedzi na coraz poważniejsze zagrożenia i wyzwania
cybernetyczne towarzyszące cyfryzacji życia gospodarczego i społecznego, dlatego też jej
wdrożenie stanowi zasadniczy element pakietu „Bezpieczeństwo cybernetyczne”
przedstawionego w dniu 13 września 2017 r. Skuteczność działań podejmowanych przez UE
w reakcji na te zagrożenia i wyzwania będzie ograniczona, dopóki dyrektywa w sprawie
bezpieczeństwa sieci i informacji nie zostanie w pełni transponowana we wszystkich
państwach członkowskich UE. Kwestię tę uznano również za kluczową w komunikacie
Komisji z 2016 r. w sprawie wzmacniania europejskiego systemu odporności
cybernetycznej2.
Nowatorski charakter dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz
konieczność pilnego zaradzenia szybko ewoluującym zagrożeniom cybernetycznym
uzasadniają zwrócenie szczególnej uwagi na stojące przed wszystkimi zainteresowanymi
podmiotami wyzwania związane z zapewnieniem terminowej i pomyślnej transpozycji
dyrektywy. Z uwagi na fakt, że termin transpozycji upływa w dniu 9 maja 2018 r., a termin na
zidentyfikowanie operatorów usług kluczowych – w dniu 9 listopada 2018 r., Komisja udziela
państwom członkowskim wsparcia w procesie transpozycji oraz wspiera podejmowane przez
nie starania w tym zakresie w ramach grupy współpracy.
Niniejszy komunikat oraz towarzyszący mu załącznik zostały opracowane na podstawie
przeprowadzonych przez Komisję prac przygotowawczych i analizy, związanych
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na
rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii.
Dyrektywa ta weszła w życie z dniem 8 sierpnia 2016 r.
2
COM(2016) 410 final.
1
2
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents