Ponieważ cyberbezpieczeństwo nadal stanowi stosunkowo nowy i dynamicznie rozwijający się obszar polityki publicznej, w większości przypadków wymagane są nowe inwestycje, nawet jeśli ogólny stan finansów publicznych wskazuje raczej na konieczność dokonywania cięć i szukania oszczędności. Podejmowanie ambitnych decyzji w celu zapewnienia odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich niezbędnych do skutecznego wdrożenia strategii krajowych, w tym zapewnienie dostatecznych zasobów właściwym organom krajowym i CSIRT, ma zatem kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów dyrektywy. Skuteczność wdrażania i egzekwowania Określony w art. 8 dyrektywy wymóg wyznaczenia odpowiednich właściwych organów krajowych i pojedynczych punktów kontaktowych ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania skutecznego wdrożenia dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz prowadzenia współpracy transgranicznej. W tym kontekście w państwach członkowskich pojawiły się podejścia zarówno bardziej scentralizowane, jak i bardziej zdecentralizowane. W przypadkach, w których państwa członkowskie przyjmują bardziej zdecentralizowane podejście do kwestii wyznaczania właściwych organów krajowych, okazało się, że podstawowe znaczenie ma zapewnienie przyjęcia solidnych rozwiązań dotyczących współpracy pomiędzy licznymi organami a pojedynczym punktem kontaktowym (zob. tabela 1 w pkt 3.2 załącznika). Rozwiązania takie zwiększyłyby skuteczność wdrażania dyrektywy oraz ułatwiłyby egzekwowanie jej przepisów. Wykorzystanie wcześniejszych doświadczeń związanych z ochroną krytycznej infrastruktury teleinformatycznej może pomóc w opracowaniu optymalnego modelu zarządzania dla państw członkowskich, który zapewni zarówno skuteczne wdrożenie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji w poszczególnych sektorach, jak i stosowanie spójnego podejścia horyzontalnego (zob. pkt 3.1 załącznika). Zwiększone zdolności krajowych CSIRT W przypadku nieutworzenia skutecznych i zaopatrzonych w odpowiednie zasoby krajowych CSIRT w całej UE, które przewidziano w art. 9 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, UE pozostanie w nadmiernym stopniu narażona na transgraniczne zagrożenia cybernetyczne. Dlatego też państwa członkowskie mogłyby rozważyć rozszerzenie zakresu działalności CSIRT poza sektory i usługi objęte zakresem stosowania dyrektywy (zob. pkt 3.3 załącznika). Dzięki temu krajowe CSIRT mogłyby udzielać wsparcia operacyjnego w związku z incydentami cybernetycznymi, do których dochodzi w przedsiębiorstwach i organizacjach nieobjętych zakresem stosowania dyrektywy, ale mimo to istotnych dla społeczeństwa i gospodarki. Ponadto państwa członkowskie mogłyby w pełni wykorzystać możliwości pozyskania dodatkowego finansowania, jakie oferuje program infrastruktury usług cyfrowych (DSI) w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego w ramach instrumentu 5

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents