Przestrzeganie fundamentalnych norm prawa międzynarodowego jest z kolei kluczowe dla zapobiegania konfliktom międzynarodowym i ich eskalacji. Powyższe dotyczy również działań w cyberprzestrzeni. Przedstawiane stanowisko jest zatem naturalną kontynuacją dwuletniego niestałego członkostwa RP w Radzie Bezpieczeństwa (2018-2019), gdzie kwestia poszanowania dla prawa międzynarodowego była jednym z polskich priorytetów. Równocześnie należy odnotować, że 31 października 2019 roku weszła w życie uchwała Rady Ministrów przyjmująca Strategię Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024 3 . Jest to dokument określający strategiczne cele rządu polskiego w zakresie cyberbezpieczeństwa tj. podniesienie poziomu odporności na cyberzagrożenia, a także poziomu ochrony informacji w sektorach: publicznym, militarnym i prywatnym. Zgodnie ze Strategią: „Rzeczpospolita Polska – we współpracy z partnerami prezentującymi podobny punkt widzenia – będzie promować stanowisko, zgodnie z którym obowiązujące prawo międzynarodowe, przede wszystkim Karta Narodów Zjednoczonych, stosuje się do cyberprzestrzeni.” Strategia jako jeden z celów szczegółowych uznaje zbudowanie silnej pozycji międzynarodowej Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze cyberbezpieczeństwa. Niniejsze stanowisko wpisuje się w realizację tego celu. Należy również zauważyć, że do problematyki cyberbezpieczeństwa zastosowanie znajdują konkluzje Rady Unii Europejskiej w sprawie strategii UE w zakresie cyberbezpieczeństwa na cyfrową dekadę z 9 marca 2021 r. Wcześniej zagadnienie to było przedmiotem wspólnego komunikatu Komisja oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady „Strategia UE w zakresie cyberbezpieczeństwa na cyfrową dekadę” z 16 grudnia 2020 r. II. Zastosowanie prawa międzynarodowego do działań w cyberprzestrzeni 1. Istniejące prawo międzynarodowe, w tym Karta Narodów Zjednoczonych, stosuje się do cyberprzestrzeni. Tym samym państwa są zobowiązane do przestrzegania prawa międzynarodowego w cyberprzestrzeni. Brak uniwersalnych traktatów4 wprost odnoszących się do działalności państw i innych podmiotów w cyberprzestrzeni nie oznacza, że jest to przestrzeń pozaprawna lub nieuregulowana. Normy prawa międzynarodowego, zarówno te wynikające z traktatów, jak i innych źródeł prawa, w szczególności międzynarodowego prawa zwyczajowego, znajdują w tym zakresie zastosowanie. Stanowisko, zgodnie z którym istniejące normy prawa międzynarodowego stosują się do cyberprzestrzeni, wyraziły dotychczas m.in.: Unia 3 M.P. 2019 poz. 1037, http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WMP20190001037. Należy jednak odnotować, że Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości z 23.11.2001 r. stopniowo zyskuje rangę traktatu o globalnym charakterze. Aktualnie jej stronami jest 66 państw, z czego 21 spoza Rady Europy. 4 2

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents