Przestrzeganie fundamentalnych norm prawa międzynarodowego jest z kolei kluczowe dla
zapobiegania konfliktom międzynarodowym i ich eskalacji. Powyższe dotyczy również działań
w cyberprzestrzeni. Przedstawiane stanowisko jest zatem naturalną kontynuacją dwuletniego
niestałego członkostwa RP w Radzie Bezpieczeństwa (2018-2019), gdzie kwestia poszanowania
dla prawa międzynarodowego była jednym z polskich priorytetów.
Równocześnie należy odnotować, że 31 października 2019 roku weszła w życie uchwała
Rady Ministrów przyjmująca Strategię Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata
2019–2024 3 . Jest to dokument określający strategiczne cele rządu polskiego w zakresie
cyberbezpieczeństwa tj. podniesienie poziomu odporności na cyberzagrożenia, a także
poziomu ochrony informacji w sektorach: publicznym, militarnym i prywatnym. Zgodnie ze
Strategią: „Rzeczpospolita Polska – we współpracy z partnerami prezentującymi podobny
punkt widzenia – będzie promować stanowisko, zgodnie z którym obowiązujące prawo
międzynarodowe, przede wszystkim Karta Narodów Zjednoczonych, stosuje się do
cyberprzestrzeni.” Strategia jako jeden z celów szczegółowych uznaje zbudowanie silnej
pozycji międzynarodowej Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze cyberbezpieczeństwa.
Niniejsze stanowisko wpisuje się w realizację tego celu.
Należy również zauważyć, że do problematyki cyberbezpieczeństwa zastosowanie
znajdują konkluzje Rady Unii Europejskiej w sprawie strategii UE w zakresie
cyberbezpieczeństwa na cyfrową dekadę z 9 marca 2021 r. Wcześniej zagadnienie to było
przedmiotem wspólnego komunikatu Komisja oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw
Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do Parlamentu Europejskiego i Rady „Strategia UE
w zakresie cyberbezpieczeństwa na cyfrową dekadę” z 16 grudnia 2020 r.
II. Zastosowanie prawa międzynarodowego do działań w cyberprzestrzeni
1. Istniejące prawo międzynarodowe, w tym Karta Narodów Zjednoczonych, stosuje się do
cyberprzestrzeni. Tym samym państwa są zobowiązane do przestrzegania prawa
międzynarodowego w cyberprzestrzeni.
Brak uniwersalnych traktatów4 wprost odnoszących się do działalności państw i innych
podmiotów w cyberprzestrzeni nie oznacza, że jest to przestrzeń pozaprawna lub
nieuregulowana. Normy prawa międzynarodowego, zarówno te wynikające z traktatów, jak i
innych źródeł prawa, w szczególności międzynarodowego prawa zwyczajowego, znajdują w
tym zakresie zastosowanie. Stanowisko, zgodnie z którym istniejące normy prawa
międzynarodowego stosują się do cyberprzestrzeni, wyraziły dotychczas m.in.: Unia
3
M.P. 2019 poz. 1037, http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WMP20190001037.
Należy jednak odnotować, że Konwencja Rady Europy o cyberprzestępczości z 23.11.2001 r. stopniowo zyskuje
rangę traktatu o globalnym charakterze. Aktualnie jej stronami jest 66 państw, z czego 21 spoza Rady Europy.
4
2
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents