odpowiada za zachowania m.in. swoich organów; osób lub jednostek, które pomimo że nie są organami, są uprawnione do wykonywania władzy rządowej; a także osób lub grup osób zachowania są podejmowane na podstawie instrukcji i pod kierunkiem lub kontrolą państwa. Powyższe normy mają zastosowanie również do zachowania państw w cyberprzestrzeni. Państwo może zatem ponosić odpowiedzialność za niezgodne z prawem międzynarodowym działania np. grup hakerskich lub pojedynczych hakerów, o ile wystąpią przesłanki wyrażone w artykułach o odpowiedzialności państw. Należy pamiętać równocześnie, że specyfika cyberprzestrzeni istotnie utrudnia przypisanie zachowań niezgodnych z prawem międzynarodowym państwom, czy innym podmiotom. 7. Międzynarodowe prawo praw człowieka ma zastosowanie do cyberprzestrzeni Wysoka anonimowość, kontrola przepływu danych, oraz w dużej mierze aterytorialny charakter cyberprzestrzeni stanowią wyzwanie dla ochrony praw człowieka w sieci. Pomimo tego międzynarodowe prawo praw człowieka ma zastosowanie do zachowań w cyberprzestrzeni. Te same prawa, które jednostki posiadają poza Internetem powinny być chronione również w Internecie 17 . Na państwach ciąży obowiązek nienaruszania praw człowieka, jak również ich ochrona w przypadku naruszeń przez aktorów niepaństwowych lub inne państwa. Wskazane wyżej przykłady bezprawnych działań podmiotów zewnętrznych stanowiących naruszenie suwerenności państwa lub akt przemocy mogą jednocześnie skutkować naruszeniem praw człowieka. Szczególnej ochrony w cyberprzestrzeni wymagają wolność słowa oraz prawo do prywatności. Jak zauważył Europejski Trybunał Praw Człowieka „Internet odgrywa istotną rolę we wzmacnianiu publicznego dostępu do wiadomości oraz umożliwieniu rozpowszechniania informacji powszechnie”18. Pozbawienie jednostek dostępu do Internetu lub wybranych witryn może stanowić naruszenie, gdyż, jak podkreślił Trybunał, „możliwość wyrażania opinii w Internecie stanowi bezprecedensowe narzędzie umożliwiające korzystanie z wolności wyrażania opinii” 19 . Równocześnie należy mieć na uwadze, że prawa te mogą podlegać ograniczeniom koniecznym w społeczeństwie demokratycznym, w szczególności z uwagi na interesy bezpieczeństwa publicznego, ochronę porządku publicznego, zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób. Ochrona międzynarodowego prawa praw człowieka w odniesieniu do cyberprzestrzeni wymaga działań na rzecz otwartego i bezpiecznego Internetu. Poszanowanie suwerenności w cyberprzestrzeni nie może stanowić usprawiedliwienia dla naruszania międzynarodowego prawa praw człowieka. Skuteczna ochrona praw człowieka wymaga powstrzymania się przez państwo przed nieuzasadnioną ingerencją w prawa i wolności realizowane w Internecie, a w niektórych okolicznościach podejmowania działań pozytywnych celem zagwarantowania skutecznej realizacji i ochrony praw człowieka w Internecie. 17 Rezolucja Rady Praw Człowieka ONZ “Promowanie, ochrona oraz korzystanie z Internetu” z 29.6.2012 r. Times Newspapers Ltd p. Zjednoczonemu Królestwu (nr 1 i 2), nr 3002/03 i 23676/03, wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 10.3.2009 r. 19 Cengiz i Inni p. Turcji, nr 48226/10 i 14027/11, wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 1 grudnia 2015r., § 52. 18 7

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents