gevallen met een hoog risico, terwijl de EU een leidende rol kan spelen bij de coördinatie van
internationale acties72.
Een florerende vorm van cybercriminaliteit is het frauduleus gebruik van creditcardgegevens
of andere elektronische betaalmiddelen. Betalingsgegevens die door middel van
cyberaanvallen worden ontfutseld van online detailhandelaren of andere bonafide bedrijven,
worden vervolgens online verhandeld en kunnen door criminelen worden gebruikt om fraude
te plegen73. De Commissie dient een voorstel in om het afschrikkingseffect te versterken door
middel van een richtlijn betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing in verband
met andere betaalmiddelen dan contanten74. Deze richtlijn is bedoeld om de bestaande
regels op dit gebied te actualiseren en de rechtshandhavingsinstanties beter te wapenen in de
strijd tegen deze vorm van criminaliteit.
De rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten moeten ook over betere
onderzoeksvermogens op het vlak van cybercriminaliteit beschikken en de openbare
aanklagers en de rechterlijke macht moeten een beter inzicht krijgen in cybercriminaliteit en
onderzoeksmogelijkheden. Eurojust en Europol dragen bij aan de verwezenlijking van deze
doelstelling, alsook aan een betere coördinatie, in nauwe samenwerking met gespecialiseerde
adviesgroepen binnen het Centrum voor de bestrijding van cybercriminaliteit van Europol en
met het netwerk van hoofden van cybercriminaliteitseenheden en openbare aanklagers die
gespecialiseerd zijn in de bestrijding van cybercriminaliteit. De Commissie stelt
10,5 miljoen EUR ter beschikking voor de strijd tegen cybercriminaliteit, hoofdzakelijk uit
het Fonds voor interne veiligheid – Politie. Aangezien opleiding ook een belangrijk element
is, heeft de Europese groep voor opleiding in verband met cybercriminaliteit nuttig
opleidingsmateriaal ontwikkeld. Dit materiaal moet nu, met de steun van het Agentschap van
de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol), op grote schaal
worden bezorgd aan rechtshandhavingsambtenaren.
3.3
Publiek-private samenwerking tegen cybercriminaliteit
De doeltreffendheid van de traditionele mechanismen voor rechtshandhaving komt onder druk
te staan in de digitale wereld, die grotendeels bestaat uit particuliere infrastructuren en
uiteenlopende actoren in verschillende jurisdicties. Om misdaad doeltreffend te kunnen
bestrijden, is het daarom van fundamenteel belang dat overheden de samenwerking aangaan
met de particuliere sector, zoals het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld. In dit
verband is ook de financiële sector van cruciaal belang en moet de samenwerking met deze
sector worden geïntensiveerd. Zo moeten de financiële-inlichtingeneenheden75 een grotere rol
spelen in de strijd tegen cybercriminaliteit.
Sommige lidstaten hebben al belangrijke stappen gezet. In Nederland werken financiële
instellingen en rechtshandhavingsautoriteiten samen in de “Electronic Crimes Taskforce” om
online fraude en cybercriminaliteit aan te pakken. Het “German Competence Centre against
Cyber Crime” fungeert als operationeel centrum waar zijn leden in nauwe samenwerking met
72
73
74
75
Europol speelt al een belangrijke rol op dit gebied. Voor een recent voorbeeld zie:
https://www.europol.europa.eu/newsroom/news/massive-blow-to-criminal-dark-web-activities-afterglobally-coordinated-operation
Fraude is een belangrijke inkomstenbron van de georganiseerde misdaad en is dan ook een faciliterende
factor voor andere criminele activiteiten, zoals terrorisme, drugs- en mensenhandel.
COM(2017) 489 final.
Financiële-inlichtingeneenheden fungeren als nationale centra voor de ontvangst en analyse van meldingen
van verdachte transacties en andere informatie met betrekking tot witwaspraktijken, daarmee verband
houdende gronddelicten en terrorismefinanciering, en voor de verspreiding van de resultaten van die analyse.
18
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents