gevallen met een hoog risico, terwijl de EU een leidende rol kan spelen bij de coördinatie van internationale acties72. Een florerende vorm van cybercriminaliteit is het frauduleus gebruik van creditcardgegevens of andere elektronische betaalmiddelen. Betalingsgegevens die door middel van cyberaanvallen worden ontfutseld van online detailhandelaren of andere bonafide bedrijven, worden vervolgens online verhandeld en kunnen door criminelen worden gebruikt om fraude te plegen73. De Commissie dient een voorstel in om het afschrikkingseffect te versterken door middel van een richtlijn betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing in verband met andere betaalmiddelen dan contanten74. Deze richtlijn is bedoeld om de bestaande regels op dit gebied te actualiseren en de rechtshandhavingsinstanties beter te wapenen in de strijd tegen deze vorm van criminaliteit. De rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten moeten ook over betere onderzoeksvermogens op het vlak van cybercriminaliteit beschikken en de openbare aanklagers en de rechterlijke macht moeten een beter inzicht krijgen in cybercriminaliteit en onderzoeksmogelijkheden. Eurojust en Europol dragen bij aan de verwezenlijking van deze doelstelling, alsook aan een betere coördinatie, in nauwe samenwerking met gespecialiseerde adviesgroepen binnen het Centrum voor de bestrijding van cybercriminaliteit van Europol en met het netwerk van hoofden van cybercriminaliteitseenheden en openbare aanklagers die gespecialiseerd zijn in de bestrijding van cybercriminaliteit. De Commissie stelt 10,5 miljoen EUR ter beschikking voor de strijd tegen cybercriminaliteit, hoofdzakelijk uit het Fonds voor interne veiligheid – Politie. Aangezien opleiding ook een belangrijk element is, heeft de Europese groep voor opleiding in verband met cybercriminaliteit nuttig opleidingsmateriaal ontwikkeld. Dit materiaal moet nu, met de steun van het Agentschap van de Europese Unie voor opleiding op het gebied van rechtshandhaving (Cepol), op grote schaal worden bezorgd aan rechtshandhavingsambtenaren. 3.3 Publiek-private samenwerking tegen cybercriminaliteit De doeltreffendheid van de traditionele mechanismen voor rechtshandhaving komt onder druk te staan in de digitale wereld, die grotendeels bestaat uit particuliere infrastructuren en uiteenlopende actoren in verschillende jurisdicties. Om misdaad doeltreffend te kunnen bestrijden, is het daarom van fundamenteel belang dat overheden de samenwerking aangaan met de particuliere sector, zoals het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld. In dit verband is ook de financiële sector van cruciaal belang en moet de samenwerking met deze sector worden geïntensiveerd. Zo moeten de financiële-inlichtingeneenheden75 een grotere rol spelen in de strijd tegen cybercriminaliteit. Sommige lidstaten hebben al belangrijke stappen gezet. In Nederland werken financiële instellingen en rechtshandhavingsautoriteiten samen in de “Electronic Crimes Taskforce” om online fraude en cybercriminaliteit aan te pakken. Het “German Competence Centre against Cyber Crime” fungeert als operationeel centrum waar zijn leden in nauwe samenwerking met 72 73 74 75 Europol speelt al een belangrijke rol op dit gebied. Voor een recent voorbeeld zie: https://www.europol.europa.eu/newsroom/news/massive-blow-to-criminal-dark-web-activities-afterglobally-coordinated-operation Fraude is een belangrijke inkomstenbron van de georganiseerde misdaad en is dan ook een faciliterende factor voor andere criminele activiteiten, zoals terrorisme, drugs- en mensenhandel. COM(2017) 489 final. Financiële-inlichtingeneenheden fungeren als nationale centra voor de ontvangst en analyse van meldingen van verdachte transacties en andere informatie met betrekking tot witwaspraktijken, daarmee verband houdende gronddelicten en terrorismefinanciering, en voor de verspreiding van de resultaten van die analyse. 18

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents