De invoering van vereisten inzake IPv6 in overheidsopdrachten, onderzoeks- en
projectfinanciering van de EU; Vrijwillige overeenkomsten tussen lidstaten en aanbieders
van internetdiensten om vaart te zetten achter de invoering van IPv6;
Meer/bredere aandacht van Europol voor digitale forensische wetenschap en monitoring
van het darknet;
Uitvoering van het kader voor een gezamenlijke diplomatieke EU-respons op
kwaadwillige cyberactiviteiten;
Meer financiële steun voor nationale en grensoverschrijdende projecten ter verbetering
van de strafrechtspleging in de cyberruimte;
Een platform voor cyberbeveiligingsonderwijs om de bestaande vaardigheidskloof op het
gebied van cyberbeveiliging en cyberdefensie aan te pakken in 2018.
4.
VERSTERKING VAN DE INTERNATIONALE SAMENWERKING OP HET
VLAK VAN CYBERBEVEILIGING
Het internationale cyberbeveiligingsbeleid gaat uit van de fundamentele waarden en
grondrechten van de EU, zoals de vrijheid van meningsuiting en het recht op privacy en
bescherming van persoonsgegevens, is gericht op de bevordering van een open, vrije en
beveiligde cyberruimte, en is ontworpen om de mondiale cyberstabiliteit te bevorderen in een
voortdurend veranderende realiteit en bij te dragen aan de Europese strategische autonomie in
de cyberruimte.
4.1
Cyberbeveiliging in externe betrekkingen
Uit gegevens blijkt dat mensen in de hele wereld cyberaanvallen uit andere landen tot de
grootste bedreigingen voor de nationale veiligheid rekenen83. Gezien de mondiale aard van de
dreiging is de opbouw en de handhaving van robuuste allianties en partnerschappen met derde
landen van fundamenteel belang voor de preventie en afschrikking van cyberaanvallen, die
een steeds grotere rol spelen in de internationale stabiliteit en veiligheid. De EU zal in haar
bilaterale, regionale en multilaterale overeenkomsten en in haar overeenkomsten met
verschillende belanghebbenden voorrang geven aan de oprichting van een strategisch kader
voor conflictpreventie en stabiliteit in de cyberruimte.
De EU pleit sterk voor het standpunt dat het internationale recht, en met name het Handvest
van de Verenigde Naties, van toepassing is op de cyberruimte. Als aanvulling op bindende
internationale wetgeving spreekt de EU haar steun uit aan de vrijwillige, niet-bindende
normen, voorschriften en beginselen voor verantwoordelijk gedrag van staten die door de VNgroep van regeringsdeskundigen zijn beschreven84 en moedigt zij de ontwikkeling en
tenuitvoerlegging van regionale vertrouwenwekkende maatregelen aan, zowel in de
Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa als in andere regio’s.
Op bilateraal niveau zullen er meer cyberdialogen85 worden aangegaan en deze zullen worden
aangevuld met inspanningen ter bevordering van de samenwerking met derde landen met het
oog op de versterking van de beginselen van zorgvuldigheid en verantwoordelijkheid van de
staat in de cyberruimte. De EU zal in haar internationale verbintenissen prioriteit toekennen
aan internationale veiligheidskwesties in de cyberruimte en er tegelijk voor zorgen dat
cyberbeveiliging geen excuus wordt voor marktbescherming en de beperking van
grondrechten en fundamentele vrijheden, zoals de vrijheid van meningsuiting en de toegang
83
84
85
Global Attitudes Survey, voorjaar 2017, Pew Research Centre.
A/68/98 en A/70/174.
In september 2017 is de EU cyberdialogen aangegaan met de VS, China, Japan, de Republiek Korea en India.
21
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents