het ontwerp van die apparaten op dit ogenblik nog geen prioriteit8. Als we de toestellen die onze elektriciteitsnetten, auto’s, wegennetten, fabrieken, financiën, ziekenhuizen en huizen gaan aansturen, niet kunnen beveiligen, kan dit desastreuze gevolgen hebben en het vertrouwen van de consument in nieuwe technologieën enorm beschadigen. Het risico dat politiek gemotiveerde aanvallen zouden worden uitgevoerd op burgerdoelen en dat de militaire cyberbeveiliging tekort zou schieten, maakt dit gevaar alleen maar groter. De in deze gezamenlijke mededeling uiteengezette aanpak zal de EU beter wapenen tegen deze gevaren. De weerbaarheid en strategische autonomie zouden vergroten, de vermogens op het gebied van technologie en vaardigheden zouden worden versterkt en de bouw van een sterke eengemaakte markt zou worden bevorderd. Dit vraagt om de juiste structuren, zodat een sterke cyberbeveiliging kan worden uitgebouwd en waar nodig kan worden gereageerd, met volledige betrokkenheid van alle belangrijke actoren. Door de verantwoordelijken intensiever op te sporen, te traceren en ter verantwoording te roepen, zou deze aanpak cyberaanvallen ook sterker ontmoedigen. Deze aanpak houdt ook rekening met de mondiale dimensie, aangezien de ontwikkeling van internationale samenwerking de basis zou vormen waarop de EU een leidende rol op het gebied van cyberbeveiliging zou kunnen spelen. Met deze stappen wordt voortgebouwd op de benaderingen van de digitale eengemaakte markt, de integrale EU-strategie, de Europese Veiligheidsagenda9, het gezamenlijk kader voor de bestrijding van hybride bedreigingen10 en de mededeling over de oprichting van het Europees Defensiefonds1112. De EU werkt reeds aan veel van deze kwesties, maar nu moeten de verschillende werkzaamheden worden samengebracht. In 2013 heeft de EU een cyberbeveiligingsstrategie uitgetekend waarin een aantal belangrijke activiteiten ter verbetering van de cyberweerbaarheid werden gelanceerd13. De belangrijkste doelstellingen en beginselen van deze strategie voor een betrouwbaar, veilig en open cyber-ecosysteem zijn nog altijd valabel. Maar door de voortdurend veranderende en toenemende cyberdreiging zijn er meer maatregelen nodig om aanvallen in de toekomst te weerstaan en af te slaan14. De reikwijdte van haar beleid en de instrumenten, structuren en vermogens waarover ze beschikt, maken dat de EU goed geplaatst is om het probleem van cyberbeveiliging aan te pakken. Hoewel de lidstaten verantwoordelijk blijven voor hun nationale veiligheid, vormen de schaal en de grensoverschrijdende aard van deze dreiging sterke argumenten voor EUmaatregelen waarmee de lidstaten zouden worden gestimuleerd en ondersteund om meer en betere nationale vermogens op het gebied van cyberbeveiliging te ontwikkelen en te handhaven en tegelijkertijd capaciteit op te bouwen op EU-niveau. Deze aanpak is erop gericht alle actoren – de EU, de lidstaten, het bedrijfsleven en de burgers – aan te sporen om aan cyberbeveiliging de prioriteit te geven die nodig is om de weerbaarheid aan te scherpen en 8 9 10 11 12 13 14 IDC and TXT Solutions (2014), SMART 2013/0037 Cloud and IoT combination, studie in opdracht van de Europese Commissie. COM(2015) 185 final. JOIN(2016) 18 final. COM(2017) 295 final Deze benadering is ook onderbouwd met onafhankelijke wetenschappelijke adviezen van de groep op hoog niveau van wetenschappelijk adviseurs van het mechanisme voor wetenschappelijk advies van de Europese Commissie (zie verwijzingen hieronder). JOIN(2013) 1 final. In SWD(2017) 295 wordt deze strategie geëvalueerd. Tenzij anders is aangegeven, zijn de voorstellen in deze mededeling begrotingsneutraal. Voor ieder initiatief met gevolgen voor de begroting zullen de jaarlijkse begrotingsprocedures worden gevolgd en kan er niet vooruit worden gelopen op het meerjarig financieel kader voor de periode na 2020. 3

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents