het ontwerp van die apparaten op dit ogenblik nog geen prioriteit8. Als we de toestellen die
onze elektriciteitsnetten, auto’s, wegennetten, fabrieken, financiën, ziekenhuizen en huizen
gaan aansturen, niet kunnen beveiligen, kan dit desastreuze gevolgen hebben en het
vertrouwen van de consument in nieuwe technologieën enorm beschadigen. Het risico dat
politiek gemotiveerde aanvallen zouden worden uitgevoerd op burgerdoelen en dat de
militaire cyberbeveiliging tekort zou schieten, maakt dit gevaar alleen maar groter.
De in deze gezamenlijke mededeling uiteengezette aanpak zal de EU beter wapenen tegen
deze gevaren. De weerbaarheid en strategische autonomie zouden vergroten, de vermogens op
het gebied van technologie en vaardigheden zouden worden versterkt en de bouw van een
sterke eengemaakte markt zou worden bevorderd. Dit vraagt om de juiste structuren, zodat
een sterke cyberbeveiliging kan worden uitgebouwd en waar nodig kan worden gereageerd,
met volledige betrokkenheid van alle belangrijke actoren. Door de verantwoordelijken
intensiever op te sporen, te traceren en ter verantwoording te roepen, zou deze aanpak
cyberaanvallen ook sterker ontmoedigen. Deze aanpak houdt ook rekening met de mondiale
dimensie, aangezien de ontwikkeling van internationale samenwerking de basis zou vormen
waarop de EU een leidende rol op het gebied van cyberbeveiliging zou kunnen spelen. Met
deze stappen wordt voortgebouwd op de benaderingen van de digitale eengemaakte markt, de
integrale EU-strategie, de Europese Veiligheidsagenda9, het gezamenlijk kader voor de
bestrijding van hybride bedreigingen10 en de mededeling over de oprichting van het Europees
Defensiefonds1112.
De EU werkt reeds aan veel van deze kwesties, maar nu moeten de verschillende
werkzaamheden worden samengebracht. In 2013 heeft de EU een cyberbeveiligingsstrategie
uitgetekend waarin een aantal belangrijke activiteiten ter verbetering van de
cyberweerbaarheid werden gelanceerd13. De belangrijkste doelstellingen en beginselen van
deze strategie voor een betrouwbaar, veilig en open cyber-ecosysteem zijn nog altijd valabel.
Maar door de voortdurend veranderende en toenemende cyberdreiging zijn er meer
maatregelen nodig om aanvallen in de toekomst te weerstaan en af te slaan14.
De reikwijdte van haar beleid en de instrumenten, structuren en vermogens waarover ze
beschikt, maken dat de EU goed geplaatst is om het probleem van cyberbeveiliging aan te
pakken. Hoewel de lidstaten verantwoordelijk blijven voor hun nationale veiligheid, vormen
de schaal en de grensoverschrijdende aard van deze dreiging sterke argumenten voor EUmaatregelen waarmee de lidstaten zouden worden gestimuleerd en ondersteund om meer en
betere nationale vermogens op het gebied van cyberbeveiliging te ontwikkelen en te
handhaven en tegelijkertijd capaciteit op te bouwen op EU-niveau. Deze aanpak is erop
gericht alle actoren – de EU, de lidstaten, het bedrijfsleven en de burgers – aan te sporen om
aan cyberbeveiliging de prioriteit te geven die nodig is om de weerbaarheid aan te scherpen en
8
9
10
11
12
13
14
IDC and TXT Solutions (2014), SMART 2013/0037 Cloud and IoT combination, studie in opdracht van de
Europese Commissie.
COM(2015) 185 final.
JOIN(2016) 18 final.
COM(2017) 295 final
Deze benadering is ook onderbouwd met onafhankelijke wetenschappelijke adviezen van de groep op hoog
niveau van wetenschappelijk adviseurs van het mechanisme voor wetenschappelijk advies van de Europese
Commissie (zie verwijzingen hieronder).
JOIN(2013) 1 final. In SWD(2017) 295 wordt deze strategie geëvalueerd.
Tenzij anders is aangegeven, zijn de voorstellen in deze mededeling begrotingsneutraal. Voor ieder initiatief
met gevolgen voor de begroting zullen de jaarlijkse begrotingsprocedures worden gevolgd en kan er niet
vooruit worden gelopen op het meerjarig financieel kader voor de periode na 2020.
3
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents