i transgraniczny charakter zagrożeń w znaczący sposób uzasadniają jednak podejmowanie
przez UE działań zachęcających państwa członkowskie do budowy i utrzymywania
większego i lepszego potencjału w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego oraz
wspierających państwa członkowskie w tych wysiłkach, przy jednoczesnym budowaniu
zdolności na szczeblu unijnym. Podejście takie ma na celu pobudzenie wszystkich podmiotów
– UE, państw członkowskich, przemysłu i osób fizycznych – do nadania bezpieczeństwu
cybernetycznemu priorytetu potrzebnego do budowania odporności i zapewnienia lepszej
reakcji UE na ataki cybernetyczne. Przyniesie ono konkretne działania pomocne
w wykrywaniu
i prowadzeniu
dochodzeń
w przypadku
wszelkich
incydentów
cybernetycznych przeciwko UE oraz jej państwom członkowskim, a także służące do
odpowiedniego reagowania, łącznie ze ściganiem przestępców. Umożliwi to skuteczne
wspieranie bezpieczeństwa cybernetycznego na arenie międzynarodowej za pośrednictwem
działań zewnętrznych UE. Rezultatem będzie zmiana unijnego podejścia z reagowania na
zagrożenia na ich aktywne przewidywanie i zapobieganie im obecnie i w przyszłości w celu
ochrony dobrobytu, społeczeństwa i wartości europejskich, a także podstawowych praw
i wolności.
BUDOWANIE ODPORNOŚCI UE NA ATAKI CYBERNETYCZNE
2.
Duża odporność cybernetyczna wymaga wspólnego i szeroko zakrojonego podejścia.
Potrzebne są silniejsze i skuteczniejsze struktury na potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa
cybernetycznego i reagowania na ataki cybernetyczne w państwach członkowskich, ale także
we własnych instytucjach UE, jej agencjach i organach. Budowanie takiej odporności
wymaga również przyjęcia bardziej kompleksowego podejścia, w ujęciu przekrojowym
w stosunku do unijnych polityk, do kształtowania odporności na zagrożenia cybernetyczne
oraz strategicznej autonomii, z silnym jednolitym rynkiem. znacznych postępów w zakresie
zdolności technologicznych UE oraz znacznie większej liczby wykwalifikowanych
specjalistów. Kwestią centralną jest szersza akceptacja bezpieczeństwa cybernetycznego jako
wspólnego wyzwania społecznego, tak aby możliwe było zaangażowanie różnych szczebli
administracji rządowej, sfery gospodarczej i społeczeństwa.
2.1
Wzmocnienie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji
Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) ma do
odegrania kluczową rolę we wzmocnieniu odporności UE na zagrożenia cybernetyczne
i reagowaniu na nie, ale jest ograniczona swoim obecnym mandatem. Dlatego Komisja
przedstawia ambitną propozycję reformy, która obejmuje między innymi stały mandat tej
agencji15. Zagwarantuje to możliwość zapewniania przez ENISA wsparcia dla państw
członkowskich, instytucji UE i przedsiębiorstw w kluczowych dziedzinach, w tym we
wdrażaniu dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych16
(„dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji”) oraz proponowanych ram
certyfikacji bezpieczeństwa cybernetycznego.
15
16
COM(2017) 477.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na
rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii.
4
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents