i transgraniczny charakter zagrożeń w znaczący sposób uzasadniają jednak podejmowanie przez UE działań zachęcających państwa członkowskie do budowy i utrzymywania większego i lepszego potencjału w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego oraz wspierających państwa członkowskie w tych wysiłkach, przy jednoczesnym budowaniu zdolności na szczeblu unijnym. Podejście takie ma na celu pobudzenie wszystkich podmiotów – UE, państw członkowskich, przemysłu i osób fizycznych – do nadania bezpieczeństwu cybernetycznemu priorytetu potrzebnego do budowania odporności i zapewnienia lepszej reakcji UE na ataki cybernetyczne. Przyniesie ono konkretne działania pomocne w wykrywaniu i prowadzeniu dochodzeń w przypadku wszelkich incydentów cybernetycznych przeciwko UE oraz jej państwom członkowskim, a także służące do odpowiedniego reagowania, łącznie ze ściganiem przestępców. Umożliwi to skuteczne wspieranie bezpieczeństwa cybernetycznego na arenie międzynarodowej za pośrednictwem działań zewnętrznych UE. Rezultatem będzie zmiana unijnego podejścia z reagowania na zagrożenia na ich aktywne przewidywanie i zapobieganie im obecnie i w przyszłości w celu ochrony dobrobytu, społeczeństwa i wartości europejskich, a także podstawowych praw i wolności. BUDOWANIE ODPORNOŚCI UE NA ATAKI CYBERNETYCZNE 2. Duża odporność cybernetyczna wymaga wspólnego i szeroko zakrojonego podejścia. Potrzebne są silniejsze i skuteczniejsze struktury na potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa cybernetycznego i reagowania na ataki cybernetyczne w państwach członkowskich, ale także we własnych instytucjach UE, jej agencjach i organach. Budowanie takiej odporności wymaga również przyjęcia bardziej kompleksowego podejścia, w ujęciu przekrojowym w stosunku do unijnych polityk, do kształtowania odporności na zagrożenia cybernetyczne oraz strategicznej autonomii, z silnym jednolitym rynkiem. znacznych postępów w zakresie zdolności technologicznych UE oraz znacznie większej liczby wykwalifikowanych specjalistów. Kwestią centralną jest szersza akceptacja bezpieczeństwa cybernetycznego jako wspólnego wyzwania społecznego, tak aby możliwe było zaangażowanie różnych szczebli administracji rządowej, sfery gospodarczej i społeczeństwa. 2.1 Wzmocnienie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) ma do odegrania kluczową rolę we wzmocnieniu odporności UE na zagrożenia cybernetyczne i reagowaniu na nie, ale jest ograniczona swoim obecnym mandatem. Dlatego Komisja przedstawia ambitną propozycję reformy, która obejmuje między innymi stały mandat tej agencji15. Zagwarantuje to możliwość zapewniania przez ENISA wsparcia dla państw członkowskich, instytucji UE i przedsiębiorstw w kluczowych dziedzinach, w tym we wdrażaniu dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych16 („dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji”) oraz proponowanych ram certyfikacji bezpieczeństwa cybernetycznego. 15 16 COM(2017) 477. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii. 4

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents