commandant, in hedendaagse termen de commandant van de Combined Joint Task Force.
Legergroepen en legers waren actief op operationeel niveau, en legerkorpsen (ook het
Nederlandse) op tactisch niveau.
Bij de lucht- en zeestrijdkrachten waren niet de omvang van eenheden, maar vooral de
taakstellingen bepalend voor het niveau van optreden. Zo richtte de Koninklijke Marine
zich op onderzeebootbestrijding in de noordelijke Atlantische Oceaan. Deze taak had tot
doel de voor de NAVO militair-strategisch cruciale Sea Lines of Communication (SLOCs) te
beveiligen. Door het hoge technische niveau van hun onderzeebootbestrijdingscapaciteit
kregen bepaalde marine-eenheden tevens de strategische taak toegewezen SovjetSSBN’s (nucleair aangedreven en met ballistische raketten uitgeruste onderzeeboten) te
volgen en onder oorlogsomstandigheden te vernietigen.
De naoorlogse Nederlandse luchtstrijdkrachten ontbeerden, in tegenstelling tot
bijvoorbeeld die van de Verenigde Staten, juist de strategische dimensie. De Koninklijke
Luchtmacht was vooral een tactisch luchtwapen. De squadrons luchtverdedigingsjagers
streefden naar (plaatselijk) luchtoverwicht door onderschepping van vijandelijke
vliegtuigen. De squadrons jachtbommenwerpers waren bestemd voor (offensieve) taken
zoals de uitschakeling van vijandelijke vliegvelden en radarstations, interdictie achter de
frontlinie, luchtsteun aan de grondstrijdkrachten en tactische (foto)verkenning. Beide
clusters opereerden samen met andere NAVO-luchtmachten in een geïntegreerd
(combined) verband.
Na de Koude Oorlog nam bij de modulaire deelname aan vredesmissies en internationale
interventies, door de steeds kleinere omvang van de ingezette eenheden en de
toegenomen mogelijkheden tot commandovoering (een gevolg van steeds betere
sensoren en steeds snellere communicatie door de digitalisering) de real-time interactie
en verwevenheid tussen de niveaus van militair optreden toe. Hierdoor werd de
afbakening tussen de niveaus, zoals die van oudsher had bestaan, minder scherp en
ontstonden ‘genetwerkte’ wijzen van optreden. Tegelijkertijd ontstond door de
digitalisering van samenleving en krijgsmachten een nieuw domein van optreden: het
cyberdomein. Daarin was eveneens sprake van taakbepaalde niveaus van optreden, van
tactisch tot strategisch, en van grote verwevenheid.
Na het einde van de Koude Oorlog hebben met name China en Rusland vormen van
‘onbeperkte’, ‘whole of society’ of ‘hybride’ oorlogvoering (mengvormen van regulier en
irregulier optreden, gelijktijdig openlijk en ondergronds, inclusief in het cyberdomein, op
alle segmenten van de vijandelijke samenleving gericht) doorontwikkeld. Hierbij wordt
gebruik gemaakt van alle DIME-machtsmiddelen en PMESII-factoren (zie par. 1.4) waarbij
vermenging plaats heeft van regulier en irregulier optreden, gelijktijdig openlijk en
ondergronds, inclusief het cyberdomein, op alle segmenten van de samenleving gericht.
65
Select target paragraph3
Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents