commandant, in hedendaagse termen de commandant van de Combined Joint Task Force. Legergroepen en legers waren actief op operationeel niveau, en legerkorpsen (ook het Nederlandse) op tactisch niveau. Bij de lucht- en zeestrijdkrachten waren niet de omvang van eenheden, maar vooral de taakstellingen bepalend voor het niveau van optreden. Zo richtte de Koninklijke Marine zich op onderzeebootbestrijding in de noordelijke Atlantische Oceaan. Deze taak had tot doel de voor de NAVO militair-strategisch cruciale Sea Lines of Communication (SLOCs) te beveiligen. Door het hoge technische niveau van hun onderzeebootbestrijdingscapaciteit kregen bepaalde marine-eenheden tevens de strategische taak toegewezen SovjetSSBN’s (nucleair aangedreven en met ballistische raketten uitgeruste onderzeeboten) te volgen en onder oorlogsomstandigheden te vernietigen. De naoorlogse Nederlandse luchtstrijdkrachten ontbeerden, in tegenstelling tot bijvoorbeeld die van de Verenigde Staten, juist de strategische dimensie. De Koninklijke Luchtmacht was vooral een tactisch luchtwapen. De squadrons luchtverdedigingsjagers streefden naar (plaatselijk) luchtoverwicht door onderschepping van vijandelijke vliegtuigen. De squadrons jachtbommenwerpers waren bestemd voor (offensieve) taken zoals de uitschakeling van vijandelijke vliegvelden en radarstations, interdictie achter de frontlinie, luchtsteun aan de grondstrijdkrachten en tactische (foto)verkenning. Beide clusters opereerden samen met andere NAVO-luchtmachten in een geïntegreerd (combined) verband. Na de Koude Oorlog nam bij de modulaire deelname aan vredesmissies en internationale interventies, door de steeds kleinere omvang van de ingezette eenheden en de toegenomen mogelijkheden tot commandovoering (een gevolg van steeds betere sensoren en steeds snellere communicatie door de digitalisering) de real-time interactie en verwevenheid tussen de niveaus van militair optreden toe. Hierdoor werd de afbakening tussen de niveaus, zoals die van oudsher had bestaan, minder scherp en ontstonden ‘genetwerkte’ wijzen van optreden. Tegelijkertijd ontstond door de digitalisering van samenleving en krijgsmachten een nieuw domein van optreden: het cyberdomein. Daarin was eveneens sprake van taakbepaalde niveaus van optreden, van tactisch tot strategisch, en van grote verwevenheid. Na het einde van de Koude Oorlog hebben met name China en Rusland vormen van ‘onbeperkte’, ‘whole of society’ of ‘hybride’ oorlogvoering (mengvormen van regulier en irregulier optreden, gelijktijdig openlijk en ondergronds, inclusief in het cyberdomein, op alle segmenten van de vijandelijke samenleving gericht) doorontwikkeld. Hierbij wordt gebruik gemaakt van alle DIME-machtsmiddelen en PMESII-factoren (zie par. 1.4) waarbij vermenging plaats heeft van regulier en irregulier optreden, gelijktijdig openlijk en ondergronds, inclusief het cyberdomein, op alle segmenten van de samenleving gericht. 65

Select target paragraph3

Connect to a paragraph
Connect to an entity
Disable highlights
Add to table of contents